Dirty Word Horror

Dziś wycieczka w przeszłość, w pierwszą dekadę XXI wieku, kiedy to groza w Polsce była w głębokiej defensywie. Wśród nielicznie wtedy publikujących autorów interesujących się tym gatunkiem był Paweł Siedlar, który w 2006 roku wydał w królującej wówczas w księgarniach Fabryce Słów zbiór “Opowieści Okrutne”. Tytuł odważny, nawiązujący do klasyki literackiej grozy, “Opowieści Okrutnych” Adama Villiers de l’Isle, ale czy w środku naprawdę jest tak klasycznie i tak “okrutnie”. No, mieszane uczucia, żeby być szczerym… Ale przyjrzyjmy się bliżej poszczególnym opowiadaniom : + “Rozrywki Umarłych” -  zmęczony i wypalony psychiatra decyduje się na dłuższy samotny urlop - wynajmuje nadmorski domek położony w całkowitej głuszy i przybywa tam na reset. Na miejscu okazuje się, że domek należał ongiś do pewnego wziętego mecenasa, który na starość zwariował, dokonywał Różnych Eksperymentów i koniec końców popełnił samobójstwo. Ofkors duch starucha zaczyna prześladować doktora. A może to nie duch, ...

Długo, bardzo długo trwała cisza po wydaniu przez Wojciecha Gunię “Domu Wszystkich Snów” ale warto było czekać. “Kiedy Będziesz Gotowy, Idź” to najnowszy zbiór opowiadań mistrza polskiego weird fiction, seria czarnych jak smoła, depresyjnych historii  przejmująco opisujących z z różnych perspektyw bezcelowość ludzkiego istnienia. Mimo że książka często odchodzi od gatunkowych granic horroru, jest  bliższa raczej bezprzymiotnikowej literaturze pięknej niż “grozie”, to wciąż wyborna, chwytająca za gardło literatura, proza przejmująca, ponura, niepokojąca, a jednocześnie zachwycająca. Osiem opowiadań, a każde z tak intrygujące, tak ciekawe, że zasługujące na odrębne omówienie. + Zaczyna się prawdziwym nokautującym hakiem w podbródek czytelnika. W ”Okruchach Nocy” bohater usiłuje zapadającą nocą znaleźć ratunek dla konającego po potrąceniu przez ciężarówkę przygodnie spotkanego psa…arcypiękne, arcysmutne, czarniejsze od kawy na biurku Thomasa Ligottiego, nie niosące nawet tej odro...

Zbiór opowiadań Mariusza Wojteczka “Dreszcze” to tzw. casus mixtus, przypadek mieszany; obok opowiadań znakomitych, ujmujących ciekawym pomysłem i umiejętnie prowadzoną fabułą są również teksty znacznie mniej udane, nieprzekonujące, przegadane czy gorzej wymyślone. Ach, jaka szkoda, że nie wszystkie one  są tak wspaniałe jak tytułowe “Dreszcze” !!! No właśnie… “Dreszcze”, rewelacyjne wykorzystanie motywu “wampira” w realiach skutej mrozem Moskwy to jedno z najlepszych opowiadań polskiej grozy XXI wieku, plain&simple. To thriller-horror - wampir nie jest tutaj rumuńskim hrabią z długimi kłami, a seryjnym mordercą rozkrwawiającym swe kolejne ofiary i wypijającym ich krew, niczym w “Martinie” George A. Romero, niczym w “Złym Miejscu” Deana R. Koontza. Ale największą siłą “Dreszczy” nie jest, nb. znakomicie oddana, warstwa fabularna, tylko rewelacyjna kreacja głównych postaci. Ten szczególny trójkąt miłosny -  oni dwaj, przyjaciele, moskiewscy milicjanci na tropie mordercy i...

Kolejny tom cyklu “Pierwsze Prawo”, kolejny standalone, powieść, którą można czytać bez znajomości reszty tytułów w serii (aczkolwiek nieco smaczków dodatkowych dochodzi dla pamiętających poprzednie tomy),  kolejna hiper-frajda czytelnicza z najwyższym znakiem jakości. + Mimo grubo ponad 700 stron fabuła “Bohaterów” jest zaskakująco wręcz prosta. Całą (!) powieść zajmuje detaliczny opis 3 dniowej bitwy, stoczonej między wojskami Unii a zbuntowanymi Północnymi. I to jest - naprawdę - wszystko! No dobra, parę zdań przybliżających akcję powieści warto jednak napisać. Krótka rekapitulacja z poprzednich tomów - Unia to mocarstwo położone w środku świata powieści. Królem Unii jest Jezal dan Luthar, jej praktycznym zaś władcą mag Bayaz (decydujący o wszelkich posunięciach króla). Północą włada Czarny Dow, po tym, jak zdradził on swego poprzednika, Logena Dziewięciopalcego, zwanego również Krwawą Dziewiątką. Jako że Logen był przyjacielem króla, no a generalnie Unia uważa Północ za kraj za...

Edward Benson, znany w Polsce za sprawą dwu zbiorów opowiadań wydanych przez C&T w ramach “Biblioteki Grozy)  to autor trochę drugoligowy, nie dorównujący skalą dorobku tytanom pokroju Blackwooda czy Machena, niemniej  mający w swym dorobku sporo udanych opowieści niesamowitych. Niestety, trzeba trafu, że prawie wszystkie one znalazły się w tomie “Widzialne I Niewidzialne”, tym samym dla właśnie omawianego “Pokoju Na Wieży” zostały przysłowiowe ochłapy. Wszystko zaczyna się jeszcze z wysokiego C, bowiem tytułowy “Pokój Na Wieży”(8/10) - to świetne, ociekające onirycznym, niczym z Grabińskiego, klimatem, opowiadanie, w którym bohater wielokrotne śni o nocy w tytułowym “pokoju na wieży” i nieopisanej grozie tam się czającej. Po latach trafia do tego pokoju na jawie, a wtedy niektóre elementy koszmaru zaczynają do siebie pasować…na dodatkowe pochwały zasługuje wyborny twist wampiryczny  w finale, jedyne, co nieco razi, to nijakie, deus ex machina, zakończenie. No ale mił...

Nowoczesna, twistowa, mroczna i fascynująca opowieść wampiryczna - tak się dziś pisze o krwiopijcach, w czasie po Wywiadzie Z Wampirem, po True Blood, Undergroundach i całym tym pop-kulturowym szturmie, z twistami, zagadkami, historycznym tłem i ciekawymi postaciami. + Po jednej z bitew wojny secesyjnej wojskowy lekarz Unii poszukujący wraz z dwójką swych pomocników rannych zostaje znienacka zaatakowany i ukąszony przez…wampira (sic! - tak znienacka sobie z krzaków upiór wyskoczył, z tragarzami). Lekarz człowiek z zasadami, krwi żywych pić nie chce, powstrzymując zatem końskimi dawkami narkotyków głód rusza, jak to refleksyjne wampiry mają w zwyczaju, na poszukiwanie źródła swego stanu a w swych poszukiwaniach, przeżywając liczne przygody, trafia do Europy. Ślad wiedzie do Strasbourga, gdzie tuż przed rewolucją działał lokalny artysta malarz, jak się okazało, tenże wampir z krzaków, który rozsiał był zarazę na naszego lekarza. Ale to nie koniec; również Ezekiel Moran (bo tak się nazywa...