Dirty Word Horror

Wegner, obok oczywistego Sapkowskiego, Kresa i Grzędowicza (Pan Lodowego Ogrodu) to czwarty wielki polskiej fantasy.  Jego “Opowieści Z Meekhańskiego Pogranicza” to znakomita, mocna, “męska” (cokolwiek takie określenie dzisiaj znaczy) proza, początek dużej, na dziś (2026) zdaje się 7-tomowej, wciąż kontynuowanej sagi. Osiem niezależnych, powiązanych lokalizacją i bohaterami opowiadań (ta taktyka narracyjna przypomina nieco “Wiedźmina” Sapkowskiego) pozwala czytelnikowi zapoznać się ze światem Meekhanu, z jego podstawowymi uwarunkowaniami geograficznymi, politycznymi i społecznymi. Następuje tu też etap “rozstawiania figur” na planszy, poznajemy postaci których losy, jak należy zakładać, będziemy dalej śledzić w sadze. + W środku mapy znajduje się  Imperium Meekhańskie - takie klasyczne “imperium” znane z wielu sag fantasy (trochę jak Adua u Joe Abercrombiego, czy  Imperium z Gwiezdnych Wojen). Dowiadujemy się nieco o historii, wojnach bogów, atakach koczowniczych plemion ...

Niezwykła historia/legenda Erzsébet Báthory — „krwawej hrabiny" — to samograj. Tutaj wystarczy nic nie zepsuć, a że Maciej Szymczak nie zepsuł — no to i mamy dobrą książkę, mieszankę powieści historycznej i horroru. + Erzsebet Bathory (po mężu: Nadasdy),która żyła w latach 1560–1614, była potężną magnatką węgierską (Stefan Batory był jej wujem),osobą niezmiernie wpływową i zamożną. Po śmierci męża — w niewyjaśnionych okolicznościach, btw — samodzielnie, twardą ręką rządziła swymi włościami, aż do roku 1610, kiedy palatyn Gyorgy Thurzo, po przybyciu na jej rodowy zamek Czachtice (obecnie Słowacja),aresztował hrabinę i jej przybocznych pod zarzutem popełnienia szeregu zbrodni obejmujących porwania, tortury i morderstwa okolicznych dziewcząt. Przeprowadzony proces potwierdził wszystkie oskarżenia, dodając do nich mnóstwo makabrycznych szczegółów — wśród nich pojawiły się również nie/sławne wampiryczne „kąpiele we krwi dziewic dla podtrzymania młodości". W efekcie wspólnicy zbrod...