Dirty Word Horror

**Tomasz Czarny&Marcin Piotrowski   Leśne Ostępy   6/10 ** „Nocne Ostępy” to komediowy slasher, nie tyle powieść grozy co gigantyczna zgrywa, pastisz serii Piątek 13 (z elementami autopastiszu gatunkowego w stylu Krzyku -  ale to wszyscy w Ostępach fascynują sie horrorem i metalem). Fabuły nie ma prawie wcale, zastąpiona jest ona lawiną lepszych i gorszych żartów, co jakiś czas przerywanych dość pretekstowymi jump scare’ami, zmierzających do zaskakująco dobrego, efektownie straszącego finału. + Szóstka młodych przyjaciół wyrusza na piknik nad jezioro z zamiarem dobrej zabawy, picia, ćpania i pieprzenia.  Prawa i porządku na miejscu pilnuje groteskowa para policjantów. Para ta zajmuje się głównie uprawianiem wspólnie seksu, a mieliby co robić, nad jeziorem bowiem grasuje maniak morderca. Zebrana nad jeziorem młodzież ignoruje ostrzeżenia policjantów, żartując wciąż na temat podobieństw sytuacji ze znanymi filmowymi slasherami. Wieczorem, gdy zapłonie ognisko a prz...

Książka-paradoks, hybryda gatunkowa, thriller policyjny będący jednocześnie przerażającym horrorem, a przy tym książka która praktycznie „wykończyła” gatunek literackiej grozy i symbolicznie zamknęła „złotą erę horroru amerykańskiego” wprowadzając na szczyt popularności nowoczesne straszenie, straszenie potworami, które nie mają pierwiastka fantastycznego a przerażają swoją potencjalną realnością. + Studentka akademii FBI w Quantico, Clarice Starling otrzymuje zadanie - ma przeprowadzić ankietę psychologiczną z uwięzionym psychopatycznym mordercą, dr. Hannibalem Lecterem. W trakcie rozmowy Lecter ujawnia pewne dane, mogące pomóc FBI schwytać seryjnego mordercę kobiet, zwanego przez policję Buffallo Billem (z uwagi na fakt, że obdziera on ofiary ze skóry). Między dziewczyną a doktorem rozpoczyna się gra emocjonalna; w zamian za kolejne wspomnienia z jej życia Lecter ujawnia kolejne szczegóły w sprawie. Bogatsza o kolejne informacje Starling dołącza do ekipy dowodzonej ...

To jakieś straszliwe nieporozumienie ! Usilnie proszę jw. Redakcję naszej strony o umieszczenie niniejszego raportu jako OSTRZEŻENIA przed kontynuacją sagi rodu Dollagangerów, i to pomimo faktu, że „Płatki Na Wietrze” w ŻADNEJ mierze nie są ani horrorem, ani thrillerem, ani w ogóle „literaturą niepokoju”, już prędzej żałosną parodią amerykańskich telewizyjnych soap oper lat siedemdziesiątych. Tak, jak chwaliłem „Kwiaty Na Poddaszu” tak nie zamierzam zostawić na debilnych „Płatkach” suchej nitki. + Po ucieczce z Foxworth Hall młodzi Dollagangerowie trafiają do domu niejakiego doktora Sheffielda, który ratuje wciąż ciężko zatrutą arszenikiem Carrie. Doktor okazuje się darem niebios - otacza młodych ojcowską opieką, łoży na naukę Chrisa i szkołę baletową Cathy. Rodzeństwo na początku cieszy się sobą (no jasne, że ich kazirodczą miłość trwa nadal), Cathy postanawia jednak, w celu „znormalnieniem” uwieść dobrego doktora. Ten ze dwa lata broni się przed nimfetką, koniec końców jednak pada je...

W drugiej części „Tańca Ze Smokami” różnice pomiędzy książką a serialem stają się już bardzo wyraźne. Owszem, wciąż wszystkie wątki zmierzają mniej więcej w tym samym kierunku, ale indywidualne rozwiązania powieściowe są bardzo odmienne od filmowych.  + - Jon Snow usiłuje pozyskać do obrony przeciw Innym jak największą liczbę dzikich (wolnych) ludzi, budząc tym narastający sprzeciw i gniew towarzyszy z Czarnej Straży. Bardzo brak serialowej wyprawy do Hardhome, nożowy nocny finał losów Lorda Dowódcy Snowa pozostawia czytelników w stanie zawieszenia, - Theon odzyskuje pomału swą tożsamość i godność, ostatecznie uciekając z razem z żoną Ramsaya Boltona z Winterfell. Wątek Jeyne Poole to jedna z największych różnic z serialem (rozwiązanie serialowe uważam za zdecydowanie lepsze, choć książkowy wątek barda i jego komanda praczek jest wyborny i szkoda, że nie przedostał się do filmu), - Stannis wraz się swą armią zbliża się, walcząc z dzikimi śnieżycami, do Winterfell i szykuje się do b...

Książka kultowa, stanowiąca początek długaśnej (kilkunastotomowej) serii łączącej w sobie elementy horroru, sensacji i dark fantasy, ale wsławiona głównie kapitalną,. jedną z najlepszych w całym gatunku, kreacją Wampira. + Lata siedemdziesiąte XX wieku. Wywiad brytyjski toczy walkę z radzieckim. Obie strony formują jednostki specjalne, złożone z tzw. ESPerów, osób obdarzonych nadnaturalnymi mocami i możliwościami parapsychicznymi. W ZSRR znaczenia nabiera rumuński (dokładniej - wołoski) nekromanta, Borys Dragosani, wywiad angielski stara się pozyskać do współpracy Harry’ego Keogha, młodego mężczyznę posiadającego moc komunikowania się ze zmarłymi (wiem, technicznie to również nekromancja, ale Harry robi to w przyjaźni i porozumieniu ze zmarłymi, podczas gdy Dragosani wyrywa z trupów tajemnice fizycznie dewastując ich martwe ciała). Oprócz zaangażowania w walkę wywiadów obaj mężczyźni mają swe własne prywatne problemy. Harry pragnie pomścić śmierć matki, zamordowanej przez ojczym...

Kanoniczne dzieło, klasyk gatunku grozy, absolutny skarb popkultury, harmonijne połączenie horroru, sensacyjne powieści przygodowej i romansu. Uwieczniony poprzez dziesiątki adaptacji filmowych, teatralnych, musicalowych etc. stanowi wciąż żywe źródło inspiracji. Znaczenie "Upiora" w literaturze niesamowitej jest porównywalne do "Draculi" czy "Frankensteina", (wprowadza też jednego z bardziej niezwykłych villainów w historii gatunku). + Wśród personelu Opery Paryskiej krążą od pewnego czasu plotki o zamieszkałym w jej podziemiach Upiorze. Co jakiś czas wybucha panika, gdy kolejne osoby relacjonują z przerażeniem spotkanie z nim, dyrekcja otrzymuje podpisane przez "Upiora" listy za pogróżkami. Sprzeciwianie się jego woli prowadzi do różnych nieszczęść - od nalezione zostają zwłoki jednego z maszynistów, a podczas spektaklu na głowy widzów spada wielki żyrandol  Jednocześnie rozkwitać zaczyna kariera młodej śpiewaczki, Christiny Daae. Nagła...